föstudagur, 28. september 2012

góða helgi


Á föstudögum hef ég óskað ykkur góðrar helgar með með mynd af blómum án þess að birta texta. Fólk hefur ekki endalausan tíma til að lesa bloggfærslur og það er notalegt að fara inn í helgina með falleg blóm í huganum. Eða það finnst mér. Þessar calla liljur eru mér að skapi og vaxblómin brjóta upp vöndinn á skemmtilegan máta.

En mig langaði að bæta við nokkrum orðum í dag vegna myndarinnar sem ég birti í gær. Ég skrapp inn í borg með elstu dóttur minni seinnipartinn í gær til að útrétta og fara á bókasafnið. Ég var að hugsa um það þegar ég gekk yfir Gömlu brúna og horfði yfir dalinn hvað haustlitirnir hefðu tekið breytingum á bara einni viku. Það var mild rigning þannig að ég skildi myndavélina eftir heima, en ég lofa að kippa henni með í næstu ferð.

Góða helgi!

mynd:
Delbarr Moradi af blogginu Elizabeth Anne Designs

fimmtudagur, 27. september 2012

augnablikið


Ég var á leið heim eftir ferð á bókasafnið um daginn og smellti af þessari mynd þegar ég gekk yfir Adólfsbrúna. Það er rétt aðeins farið að glitta í haustlitina en veðrið er enn þá milt, aðallega skýjað og smá rigning inn á milli.

mynd:
Lísa Hjalt

miðvikudagur, 26. september 2012

bók: the great american house eftir gil schafer


Er til gott orð á íslensku yfir coffee table books? Ég man ekki eftir neinu góðu í augnablikinu en hér er ný bók á markaðnum frá Rizzoli bókaforlaginu sem ég væri alveg til í bæta í safnið mitt: The Great American House eftir hinn virta arkitekt Gil Schafer. Það sem ég hef séð af henni heillar mig; falleg amerísk heimili rík af sögu.


myndir:
úr bókinni The Great American House eftir Gil Schafer, gefin út af Rizzoli / af blogginu Velvet & Linen

þriðjudagur, 25. september 2012

mánudagur, 24. september 2012

haustið heilsar



Þessar myndir tók ég í fyrra í litlum hollenskum bæ á mörkum Hollands og Belgíu, vestan megin við ána Schelde. Þið sem hafið fylgst með ensku útgáfu bloggsins kannist kannski við þær því ég þær eru hluti af færslu sem ég birti í fyrra. Mig langaði til þess að fagna komu haustsins í dag og hvað er meira við hæfi en litrík haustuppskera, einkum grasker. Mér finnst alltaf svo vænt um þessar myndir og þær minna mig á hvað koma haustsins hér á meginlandi Evrópu er ólík komu þess á Íslandi.


myndir:
Lísa Hjalt

miðvikudagur, 19. september 2012

austurlandahraðlestin


Fyrr í dag var ég að pinna þegar ég rakst á efstu myndina sem er tekin um borð í einhverri
„Austurlandahraðlestinni.“ Flökkukindin innra með mér veðraðist öll upp og ég sá mig svo fyrir
mér rölta eftir brautarpallinum með glæsilegar Louis Vuitton töskur á leið í einhverja dásamlega
ferð - með fulla vasa af gulli, hvað annað! Það vill svo til að fyrr á þessu ári las ég aftur
Austurlandahraðlestina eftir Agatha Christie þannig að ég var auðvitað byrjuð að sjá fyrir mér
allar sögupersónurnar um borð og hinn belgíska Hercule Poirot rannsaka morð til þess að gera
þessa ferð enn þá meira spennandi.

Þessi saklausa mynd var sem sagt það eina sem þurfti til þess að koma dagdraumunum yfir
á næsta stig!

myndir:
af vefsíðu Orient-Express Hotels Ltd.

þriðjudagur, 18. september 2012

rýmið 07


Það er eitthvað svo dásamlega rómantískt við þetta rými, mig langar að koma mér þægilega fyrir á þessum legubekk og lesa.

mynd:
Sharyn Cairns fyrir Homelife / stílisering Glen Proebstel / af blogginu My Design File

fimmtudagur, 13. september 2012

listakonan philippa stanton og borðið


Það var fyrst í sumar sem ég rakst á verk listakonunnar Philippa Stanton á netinu og ég setti mig strax í samband við hana til þess að fá að deila nokkrum myndum á blogginu. Hún tók vel í það. Það eru einkum myndir hennar af 'Borðinu' sem heilla mig, en það verkefni kallar hún einfaldlega 'The Table' á ensku.

Philippa gengur undir nafninu 5ftinf, en hún segir það vera hennar annað sjálf. Bloggið hennar ber það nafn og líka búðin hennar á Etsy þar sem má kaupa myndirnar hennar.


Ég valdi nokkrar af mínum uppáhaldsmyndum af 'Borðinu' fyrir þessa færslu og verð að segja að það var ekki beint auðvelt að velja. Það sem Philippa gerir er að hún raðar gömlum munum á borðið sitt, bara hversdagslegum hlutum, og hún notar einnig blóm úr garðinum og tebolla. Hún leikur sér með uppsetningar og myndar þær. Það er eitthvað við þessar myndir sem heillar mig, einhver minning um gamla tíma og mér finnst vera auðmýkt í þessum ljósmyndum. Ég kann vel við þann eiginleika.

Notarðu Instagram? Ég nota það ekki sjálf en Philippa er ansi vinsæl þar og það eru um 136.000 manns að fylgjast með 'Borðinu' hennar.


Síðasta myndin í þessari færslu er eilítið frábrugðin. Hún notaði þessa á blogginu sínu til þess að minna á Etsy-síðuna sína, þannig að þetta er mynd af mynd. Mér finnst uppsetningin virkilega falleg.


myndir:
Philippa Stanton 01 / 02 / 03 / 04 (birt með leyfi)

miðvikudagur, 12. september 2012

tískuvikan í new york með augum the sartorialist


Tískuvikan í New York með vor- og sumarlínum 2013 er búin að vera í fullum gangi en henni lýkur á morgun. Myndirnar hér að ofan eru nokkrar af mínum uppáhalds sem Scott Schuman/The Sartorialist hefur tekið af því sem er að gerast á pöllunum. Það eru ekki endilega fötin á myndnum sem heilla mig heldur meira hans listræna auga. Hann er einn vinsælasti tískubloggarinn í dag og hefur verið það lengi, brautryðjandi í þeirri list að mynda fólk og stíl þess á götum úti. Hann tekur myndir af öllum sem á einhvern hátt fanga athygli hans, hvort sem þeir eru frægir eða algjörlega óþekktir, með fallegan stíl eða jafnvel mjög furðulegan. Hann setur sig ekki í dómarasæti heldur einfaldlega fangar augnablikið og leyfir lesendum sínum að njóta.

Eftir hann liggja tvær bækur með götustílsmyndum. Sú fyrsta heitir því einfalda nafni The Sartorialist og sú seinni var að koma út og heitir The Sartorialist: Closer.

myndir:
Scott Schuman/The Sartorialist á sýngingu 1 Alexander Wang / 2 Derek Lam / 3 Marc by Marc Jacobs / 4 Marc Jacobs / 5 Boy. by Band of Outsiders

þriðjudagur, 11. september 2012

innlit: heimili í mill valley norður af san francisco


Ég kolféll fyrir þessu bjarta og fallega heimili þegar ég sá það fyrst. Það er í Mill Valley, rétt norðan við San Francisco og er í eigu Allison Bloom, sem er innanhússhönnuður og rekur Dehn Bloom Design (það er eitthvað ólag á heimasíðunni þannig að ég tengi á síðu þeirra á Facebook í staðinn). Ég er búin að geyma þessar myndir í dágóðan tíma í möppunni minni og var hreinlega búin að steingleyma þeim þar til ég sá nokkrar þeirra á bloggi í gær sem kallast Anya Adores. Ég man að ég tók strax eftir listaverkunum á stofuveggjunum en þau eru eftir listakonuna April Dawn Parker. Mér finnst þau passa svo vel við smekklegt innbúið. Staðsetning á skrifborðinu finnst mér algjör draumur - öll þessi birta!


Þið getið lesið meira um hönnuna á húsinu og séð fleiri myndir með því að smella á fyrsta tengilinn hér að neðan. Ef þið opnið hann takið þá eftir tilvísununum á veggjunum í baðherbergi barnanna.

myndir:
John Merkl fyrir California Home + Design og Dehn Bloom Design af blogginu Design Flutter

fimmtudagur, 6. september 2012

sumar: kökuboð og kjólar


Almanakið segir að það sé enn sumar og þó að hitinn hafi farið niður á við þá fer að verða síðasti sjens að nota stuttu eða hnésíðu sumarkjólana. Hvernig væri nú að draga fram kristalinn eða fínu glösin, kaupa falleg blóm, helst hvít eða bleik eða bæði, hóa svo í bestu vinkonurnar og segja þeim að mæta á svæðið með eina heimabakaða köku og í kjól? Ef þið viljið hafa makana með þá mæta karlmenn í stuttbuxum og í stuttermaskyrtu með bindi eða slaufu.

Er ekki málið að nota tækifærið áður en það kólnar enn frekar og skellur á með skammdegi? Þetta þarf ekki að vera neitt flókið, það er óþarfi að mála alla veggi og skipta um eldhúsinnréttingu áður en gestirnir láta sjá sig. Ef þannig stendur á er ég viss um að þið eigið frænku eða frænda á unglingsaldri sem væri til í að koma og hjálpa ykkur að gera heimilið hreint og fínt og fá smá aur fyrir.

Er kakan höfuðverkur? Ég luma á franskri súkkulaðiköku sem klikkar aldrei.

mynd:
Nicky Ryan fyrir Home Beautiful af blogginu Dustjacket attic

miðvikudagur, 5. september 2012

parís eftir blanca gomez


Hin spænska Blanca Gomez er með skemmtilega netverslun á Etsy sem hún kallar Cosas Mínimas. Þar selur hún hönnun sína, meðal annars fallegt prentverk sem er kjörið að láta ramma inn. Ég er alltaf svo skotin í Parísarverkinu hennar; hefði ekkert á móti því að hafa það upp á vegg hjá mér. Er kannski London meira fyrir þig eða New York?

mynd: 
Paris eftir Blanca Gomez á Etsy

þriðjudagur, 4. september 2012

mánudagur, 3. september 2012

tískutal og hönnuðir að störfum


Mér finnst svolítið fyndið stundum hvernig fólk talar um tísku og hvaða hugmyndir það hefur um tísku. Það virðist vera algeng hugsun að ef þú fylgist með því sem birstist á tískupöllunum að þá sértu ofurseldur tísku og að ekkert annað en föt og fylgihlutir komist að hjá þér. Mér finnst þessi umræða oft og tíðum stórfurðuleg og barnaleg, alveg merkilegt hvernig allir eru settir undir sama hatt. Sumir virðast álíta að ef þú sért ekki eins og módel til fara dags daglega að þá hreinlega megir þú ekki hafa skoðun á tísku, að það sé bara fyrir einhverja útvalda sem líta svona út og hinsegin. Ég fylgist með og ég kaupi tískutímarit svo til í hverjum mánuði en minn áhugi er ekki bara á því sem birtist á pöllunum því tíska er eitthvað sem kemur og fer og ég elti svo sannarlega ekki þá strauma. (Auk þess finnst mér margt af lesefni þessara blaða hreinn og beinn brandari, grunnhyggið og arfavitlaust. Mér gæti auk þess ekki staðið meira á sama hvaða módel sýnir þessa línu eða hina, hvort hún er mjó eða of mjó, ég er að horfa á hönnunina.) En persónulegur stíll er allt annað, það má nota það sem birtist á pöllunum og í blöðunum til þess að móta og þróa sinn eigin stíl, átta sig á því hvað manni líkar og hvað alls ekki. Persónulegur stíll getur tekið breytingum eins og allt annað og breytist líka smám saman með aldrinum. Þið eigið örugglega flík í fataskápnum sem þið getið horft á og velt því fyrir ykkur út af hverju í ósköpunum keypti ég þetta? Þetta er ein ástæða þess að ég fylgist með því ég vil helst koma í veg fyrir að svona flíkur endi í skápnum hjá mér. Ég kaupi mér sjaldan föt og í seinni tíð hef ég mun skýrari mynd af því í kollinum hverju ég er að leita eftir þegar ég fer að versla. Sniðið er aðalatriðið og ég er búin pæla í því hvernig ég get notað flíkina með því sem ég á fyrir.


Í raun hef ég miklu meiri áhuga á sköpunarhliðinni sjálfri, hvernig haust- eða vorlína verður til, hvert tískuhönnuðurinn sækir innblástur, hvaða liti og efni hann kýs að nota og hvernig hann sýnir línuna. Ég hef jafnvel enn meiri áhuga á þessu þegar kemur að hátísku, haute couture, enda getur slík hönnun verið eins og hvert annað listaverk, lifandi listaverk. Saga gömlu og þekktu tískuhúsanna finnst mér líka heillandi og gaman að sjá hvernig hönnuðir þeirra sækja innblástur í eldri línur forvera þeirra. Stundum tekst það vel og hönnunin hefur yfir sér ferskan blæ en stundum er hún flöt, eins og hver önnur endurtekning sem bætir engu nýju við. Það er líka alltaf gaman að sjá nýja hönnuði koma fram á sjónarsviðið með eitthvað virkilega ferskt og má þar nefna hina grísku Mary Katrantzou sem starfar í London, en hún sló í gegn á tískuvikunni í London snemma á þessu ári.


Tíska er nátengd sögu og listasögu því hönnuðir fara mikið aftur í tímann, fá hugmyndir frá ákveðnum tímabilum í sögunni eða leita til framtíðar og staðsetja þessar hugmyndir í nútímanum. Það getur verið hrein unun að lesa eða hlusta á viðtöl við þá því þau eru fræðandi og eru um svo miklu meira heldur en fötin. Hér get ég nefnt belgíska tískuhönnuðinn Dries Van Noten. Hann fangar mig í hvert sinn því hann hefur alltaf eitthvað mikilvægt fram að færa, það er alltaf einhver hugmynd á bak við það sem hann sendir frá sér og hann er svo áhugasamur að það er stundum eins og hann sé hreinlega að springa af innblæstri. Auk þess er tískuhús hans fjárhagslega sjálfstætt og hann þarf því ekki að uppfylla hagnaðarkröfur einhverra fjárfesta. (Það spillir ekki fyrir að hann er með höfuðstöðvar í Antwerpen, í borginni sem var heimili mitt síðustu tvö árin og mér þykir svo vænt um.) Flestir hönnuðir hafa ákveðna sýn á lífið og tilveruna og eru að reyna að koma henni á framfæri í gegnum hönnunina. Stundum er söguleg mynd væntanleg í kvikmyndahús og þá er eins og margir hönnuðir leiti í það tímabil. Vinsælir sjónvarpsþættir geta haft mikil áhrif og þar má til dæmis nefna Downton Abbey og áhrifin sem þátturinn hafði á haust- og vetrarlínu Ralph Lauren. Stundum eru stórir viðburðir í gangi, eins og Ólympíuleikarnir nú í ár, og þá má sjá línur sem hafa íþróttaleg snið. Í því sambandi má nefna vor- og sumarlínu Victoria Beckham sem hún sýndi á tískuvikunni í New York síðasta haust.


Ég hef áhuga á tísku en að ég rjúki út í búð og kaupi þessi dress og fylgihluti um leið og þetta er fáanlegt er fjarstæða enda hef ég ekki efni á að ganga í fötum frá rándýrum tískumerkjum. Þess má einnig geta að oft má fá meiri gæði hjá minna þekktari merkjum. Við getum nefnt í því sambandi leðurtösku. Taska frá lítt þekktum hönnuði getur til dæmis kostað það sama og taska frá þekktu tískuhúsi þó svo að tískuhúsið noti leður sem er lélegra að gæðum. Þekkt tískumerki er engin trygging fyrir gæðum og neytandinn er jú alltaf að borga x mikið fyrir merkið (og auglýsingar). Sumir eru trúir ákveðnum merkjum, hjá sumum er þetta bara eitthvað saklaust sem kitlar egóið og svo eru jú aðrir sem eru einfaldlega snobbaðir og álíta sig merkilegri bara vegna þess að þeir ganga í fatnaði eftir þekkta hönnuði. Eins og svo margir aðrir almennir neytendur nota ég aðallega búðir eins og Zara sem eru ódýrari og ef maður fylgist vel með þá getur maður séð hvaðan þeir fá hönnunina lánaða. Stundum er það mjög augljóst og er í raun eins og hreinn og beinn stuldur á hönnun. En stundum hefur eitthvað eitt atriði frá tilteknum hönnuði læðst inn í þeirra línu þannig að þessi mun ódýrari flík á sér smá sögu sem maður er meðvitaður um ef maður fylgist með því sem gerist á tískupöllunum.


Hvort sem okkur líkar betur eða verr þá hafa tískuhönnuðir áhrif á líf okkar allra. Við þurfum öll að ganga í fötum og skóm og flest okkar ganga með seðlaveski eða handtösku og einhverja fylgihluti eins og húfur, trefla, úr og skartgripi. Þessir hlutir verða ekki til af sjálfu sér. Þeir sem argast út í tísku ættu kannski að hafa það í huga næst þegar þeir fara að versla. Það kann að vera að þeir kaupi merkjalausa vöru en það er mjög líklegt að sá sem hannaði þá flík eða fylgihlut hafi verið undir áhrifum þekktari tískuhönnuða. Hér er stutt atriði úr myndinni The Devil Wears Prada (2006) sem mér finnst alltaf nokkuð gott. Þó að myndin sé ýkt lýsing á ritstjóra og starfsfólki tískublaðs þá lýsir Meryl Streep því mjög vel í senunni hvernig tískuiðnaðurinn hefur áhrif á okkur öll, hvort sem við gerum okkur grein fyrir því eða ekki.


Hugmyndin að þessari færslu varð til þegar ég fyrst sá þessar myndir af nokkrum af þeim bresku hönnuðum sem tóku þátt í tískusýningunni á lokaathöfn Ólympíuleikanna í London í ágúst. Þeir voru myndaðir fyrir septemberútgáfu breska Vogue. Mér finnst svo gaman að fá að kíkja á bak við tjöldin, að sjá hönnuði að störfum, hvort sem það er á myndum eða í myndskeiðum. Það er þessi sköpun sem mér finnst svo heillandi, hvernig allt saman byrjar í kollinum á einhverjum, er teiknað á blað og svo hefst ferli á vinnustofu í samstarfi við annað hæfileikaríkt fólk sem kemur að hönnuninni. Endanleg framleiðsla birtist svo í einhvers konar sýningu eða tískuþætti sem við áhorfendur/neytendur fáum að njóta.


Eftirtaldir tískuhönnuðir birtast á myndunum í þessari röð: Jonathan Saunders, Christopher Kane, Victoria Beckham, Erdem Moralioglu, Paul Smith, Christopher Bailey, Vivienne Westwood og Stephen Jones.

myndir:
Toby Knott fyrir Vogue UK, september 2012